piątek, 26 czerwca 2015

"Stulecie Winnych"-saga rodzinna- Ałbena Grabowska

Okładka książki Stulecie Winnych. Ci, którzy przeżyliOkładka książki Stulecie Winnych. Ci, którzy walczyliTytuł: "Stulecie Winnych. Ci, którzy przeżyli"-Tom I
Autor: Ałbena Grabowska
Wydawnictwo: Zwierciadło
Data wydania: 10 września 2014
Ilość stron: 356












Tytuł: "Stulecie Winnych, Ci, którzy walczyli"-Tom II
Autor: AłbenaGrabowska
Wydawnictwo: Zwierciadło
Data wydania: 28 stycznia 2015
Ilość stron: 296











Okładka książki Stulecie Winnych. Ci, którzy wierzyliTytuł: "Stulecie Winnych. Ci, którzy wierzyli."- Tom III
Autor: Ałbena Grabowska
Wydawnictwo: Zwierciadło
Data wydania: 22 kwietnia
Ilość stron: 356




Ci, którzy przeżyli..., Ci, którzy walczyli..., Ci, którzy wierzyli...
Winni.
 Sto lat życia rodziny Winnych, na przełomie kolejnych pokoleń.




Winnych, którzy przeżyli poznałam kilka miesięcy temu. Ta opowieść wywarła na mnie ogromne wrażenie, a sposób, w jaki przekazała ją Ałbena Grabowska, zahipnotyzował mnie. To, bez wątpienia, wielki talent literacki pisarki, zdolny był przenieść mnie o cały wiek w przeszłość, w miejsca, gdzie żyli jej bohaterowie. A oni wszyscy są bardzo autentyczni. Prawdziwi. Z krwi i kości.

Narrator, przedstawia poszczególne postaci w trzeciej osobie, mówi ich językiem, tak, jak to drzewiej, sto lat temu mówiono, różnicując go oczywiście. Język pisany zgrywa się z mówionym, przez co narrator utożsamia się z bohaterami. Losy bohaterów autentycznych, historycznych, splatają się z losami bohaterów wykreowanych przez pisarkę, tworząc jedną wiarygodną fabułę.
Zachęcam do poznania mojej opinii -Tom I "Ci, którzy przeżyli"  http://myslirzezbioneslowem.blogspot.com/2014/10/stulecie-winnych-abena-grabowska

W drugim tomie sagi, o tych, którzy walczyli, odnajdujemy rodzinę Winnych w realiach II Wojny Światowej, a potem w nowej powojennej rzeczywistości, są to lata 1942-1968. Tak, jak wszystkie polskie rodziny, tak i Winni, stanęli twarzą w twarz z najokrutniejszym obliczem wojny. Twarzą w twarz z głodem, ze strachem, z bezlitosną, bezwzględną śmiercią.
Piekło wojny znamy z licznych przekazów, zapisano tysiące stron, nakręcono wiele filmów. Każda relacja jest przejmująca, każda ważna.

Tutaj przemierzamy szlaki poszczególnych członków rodziny Winnych, mieszkańców podwarszawskiego Brwinowa. Jesteśmy z nimi w chwilach grozy, jak i w momentach radośniejszych, niosących pewną nadzieję. A co im los zgotował, to nawet Anna, jedna z bliźniaczek Winnych, obdarzona darem jasnowidztwa, nie była w stanie przewidzieć. A wiele dałaby, aby wiedzieć, czy babcia Bronia jeszcze kiedyś do nich przemówi? Czy odzyska  głos, uwięziony w niej od chwili śmierci męża Antoniego, który swą piersią osłonił Pawła? A Paweł, mąż jej bliźniaczej siostry Manii, w skryciu i jej ukochany, gdzie się podział? Dokąd uciekł? Czy żyje? Nikt nie mógł wiedzieć, ile jeszcze trumien dla swoich bliskich zbije Stanisław, ten, który pochował już żonę Kasię, co swe życie oddała przy porodzie Ani i Mani? 
Nikt nie wiedział, jak daleko rzuci niektórych z nich wojenna zawierucha?

Wielowątkowość powieści, mnogość postaci, po mistrzowsku zostaje zsynchronizowana, spleciona ze sobą w jedna kompozycję, podtrzymywaną poprzez mocną osnowę, jaką jest rodzina. Rodzina stanowi tutaj solidny filar. W niej cała siła. Jedni umierają, drudzy się rodzą, inni gdzieś zaginęli. Szukają się, chcą być razem. Tęsknią. Kochają. Chronią się nawzajem. Noszą w sobie wielkie rodzinne tajemnice. Skryte głęboko, by nie zadawały bliskim dodatkowych cierpień, przeobrażają się w bolesne brzemię, w winę, ciężką do udźwignięcia. Nie wszystko można było wytłumaczyć, rozgrzeszyć wojną. To, co zahaczyło o sumienie, trudno było uniewinnić. Ale, czy wszystko można było ukryć?
Babcia Bronia była innego zdania. Już na łożu śmierci, wysłuchując tych tajemniczych zwierzeń , tłumaczyła bliskim, że prawda ma swoje prawa, każdy powinien znać swoją prawdę.
"Można wbić komuś nóż w serce. Można, trzeba czasami nawet...Nigdy jednak nie wbijaj noża komuś w plecy, bo ci nie wybaczy..."

A po wojnie? Nowe czasy! Nic nie było normalne. Represje. Inwigilacje. Prześladowania. Kolektywizacja wsi. Konfiskata majątków. Wszystko dla dobra wolnej Polski...!?
Emigrowano, ze względów politycznych. By żyć! Podpisywano "lojalki", by dalej żyć, by dostać mieszkanie, by dzieci mogły studiować. PZPR-Partia- duch nowych komunistycznych czasów.
Przeżycia Winnych mocno osadzone są w realiach historycznych i obyczajowych następujących po sobie czasów. Razem z nimi uczestniczymy w dążeniach niepodległościowych, represjach skierowanych przeciw opozycji, przeżywamy na nowo stan wojenny. Potem udziela się nam euforia pierwszych wolnych wyborów, odczuwamy smaki wolności, nie zawsze słodkie. Jesteśmy świadkami powstawania pruszkowskiej mafii. Odnajdujemy się razem z bohaterami w nowej kapitalistycznej rzeczywistości. Śledzimy ich losy poprzez kolejno następujące po sobie pokolenia, poprzez pryzmat zmian ustrojowych, "powiew wolności", niosący ze sobą niekoniecznie szczęśliwe wydarzenia.

Wiele się tutaj dzieje, akcja szybko się toczy, ale bez zbędnej plątaniny, bez żadnych zawiłości. Konstrukcja powieści sprawia, że jej przekaz jest jasny, płynny. Odbiór ułatwiają liczne dygresje, wracające w przeszłość, jak i wybiegające w przyszłość. Stulecie mija w mgnieniu oka. Opowieść kończy się w czasach nam współczesnych. Żal rozstawać się z Winnymi.
To niesamowita opowieść o ludziach, którzy przetrwali dzięki sile tkwiącej w łączących ich więzach. To niezapomniana lekcja historii. To lektura, która zahacza o mózg i już w nim pozostaje. 


Zapraszam na mój fanpage na facebooku: https://www.facebook.com/myslirzezbioneslowem



2 komentarze :

  1. Wspaniała saga, która wciąga od pierwszej strony. Jestem świeżo po lekturze ostatniego tomu i żałuję, że już się skończyła. Mnóstwo emocji i mnóstwo przemyśleń!

    OdpowiedzUsuń
  2. To opinia powszechna, wielu wyraża ten żal, że już trzeba się rozstać z Winnymi! Jednak takie książki zamieszkają gdzieś tam, w którymś naszym zakamarku na zawsze :)

    OdpowiedzUsuń